Gamen is een groot deel van ons leven geworden, met ongeveer 160 miljoen Amerikaanse volwassenen die online games spelen. Maar voor sommigen kan het uitmonden in een verslaving.

De Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders, Fifth Edition (DSM-5), noemt Internet Gaming Disorder (IGD) als een ernstige psychische aandoening. Er worden verschillende belangrijke symptomen beschreven om de diagnose te kunnen stellen.

Het kennen van deze symptomen is de sleutel tot het herkennen en behandelen van gameverslaving. De 7 belangrijkste symptomen van de DSM-5 helpen artsen bij de diagnose en behandeling.

Herken de symptomen van videogameverslaving in een vroeg stadium. Ontdek verbazingwekkende, krachtige manieren om te stoppen met enge gamegewoonten en je gezonde levensstijl te herstellen.

Belangrijkste opmerkingen

Internet Gaming Disorder (IGD) is een erkend probleem voor de geestelijke gezondheid.

De DSM-5 criteria bevatten verschillende belangrijke symptomen om IGD te diagnosticeren.

Inzicht in deze symptomen is essentieel voor identificatie en behandeling.

GoldCity Centrum biedt vertrouwde expertise en patiëntgerichte zorg voor het diagnosticeren en behandelen van IGD.

De 7 belangrijkste symptomen bieden een kader voor diagnose en behandeling.

Inzicht in stoornis door internetspellen in de DSM-5

De Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders, Fifth Edition (DSM-5), heeft een grote stap gezet. Het bevat nu Internet Gaming Disorder (IGD) als een aandoening voor verder onderzoek. Dit laat zien hoe bezorgd we zijn over hoe te veel gamen onze geestelijke gezondheid kan schaden.

Wat is een Internet Gaming Disorder?

Internet Gaming Disorder is wanneer iemand niet kan stoppen met gamen en het zijn leven schaadt. Het gaat over buitensporig en dwangmatig gamen dat andere delen van het leven overneemt.

Een game-stoornis gaat niet alleen over veel gamen. Het gaat over hoe het iemands leven beïnvloedt. De DSM-5 heeft regels om te bepalen of iemand IGD heeft. Er wordt gekeken naar hoeveel ze gamen en hoe het hen beïnvloedt.

Klinische erkenning in het diagnostisch handboek

De toevoeging van IGD aan de DSM-5 is een grote stap. Het laat zien dat gameverslaving erkend wordt als een echt probleem. Het handboek geeft negen signalen om IGD te herkennen, zoals:

Preoccupatie met gamen

Ontwenningsverschijnselen als je niet kunt gamen

Tolerantie, behoefte om meer tijd te besteden aan gamen

Onsuccesvolle pogingen om gamen onder controle te krijgen

Verlies van interesse in andere activiteiten

Blijven gamen ondanks problemen

Misleiding over gamegewoonten

Ontsnappen aan negatieve emoties door te gamen

Belangrijke relaties of kansen riskeren of verliezen door te gamen

Deze tekenen helpen artsen om te zien hoe erg IGD is. Ze helpen het verschil te zien tussen iemand die gewoon van gamen houdt en iemand die een probleem heeft.

Diagnostische drempel voor gameverslaving

Om te zeggen dat iemand IGD heeft, moet hij vijf van de negen tekenen in een jaar vertonen. Deze regel helpt het verschil te zien tussen casual gamers en gamers die echt hulp nodig hebben.

Het is belangrijk om de regels voor het diagnosticeren van IGD te kennen. Het helpt artsen en mensen die zich zorgen maken over hun game. Het geeft een duidelijke manier om te zien hoe ernstig het gamen is en wat er vervolgens moet gebeuren.

De 7 meest voorkomende symptomen van videogameverslaving

Het is belangrijk om de tekenen van videogameverslaving te kennen. Dit probleem groeit en kan het dagelijks leven en welzijn beïnvloeden. Kennis van de symptomen helpt om dit probleem aan te pakken.

Preoccupatie met gamen

Geobsedeerd zijn door gamen is een groot teken. Mensen denken er te veel over na, zelfs als ze niet aan het gamen zijn. Ze plannen misschien altijd hun volgende gamesessie of herhalen favoriete momenten.

Ontwenningsverschijnselen

Niet kunnen spelen kan ontwenningsverschijnselen veroorzaken. Deze omvatten prikkelbaar, angstig of rusteloos zijn. Deze gevoelens kunnen zo sterk zijn dat ze het dagelijks leven en relaties beïnvloeden.

Ontwikkeling van tolerantie

De ontwikkeling van tolerantie betekent dat je meer tijd of complexe games nodig hebt om je tevreden te voelen. Dit kan een cyclus creëren die moeilijk te doorbreken is, waardoor het moeilijk wordt om je gamegewoonten onder controle te houden.

Verlies van belang in andere activiteiten

Geen dingen willen doen die je vroeger leuk vond, is een teken. Gamen kan de overhand nemen, waardoor het leven uit balans raakt. Hobby's, sociale evenementen en belangrijke taken kunnen worden genegeerd.

Mislukte pogingen om kansspelen te beperken

Proberen om de gametijd te beperken, maar daar niet in slagen, komt vaak voor. Hieruit blijkt dat je moeite hebt om het gamen onder controle te houden, ook al wil je het wel. Het is een belangrijk symptoom.

Doorgaan met overmatig gamen ondanks negatieve gevolgen

Doorgaan met gamen ondanks negatieve effecten is een waarschuwingsteken. Problemen in relaties, werk, school of gezondheid stoppen het gamen niet. Dit toont de verslavende aard van de stoornis.

Misleiding over gamegewoonten

Tot slot is het verbergen van gamegewoonten een symptoom. Mensen liegen over hun speeltijd of houden het geheim voor anderen. Hieruit blijkt schuld of bewustzijn van het probleem.

Het kennen van deze symptomen is de eerste stap om videogameverslaving aan te pakken. Als je ze begrijpt, kun je hulp en ondersteuning zoeken om de verslaving te overwinnen.

Prevalentie en risicofactoren van gameverslaving

Het is belangrijk om te weten wat gameverslaving is om mensen te helpen. Dit probleem, ook wel bekend als Internet Gaming Disorder (IGD), is wereldwijd een grote zorg.

Wereldwijde prevalentiestatistieken

Studies tonen verschillende percentages gameverslaving aan over de hele wereld. Uit een groot overzicht bleek dat ongeveer 0,7% tot 15,6% van de mensen IGD heeft. Landen in Azië hebben de hoogste percentages.

De cijfers variëren door de manier waarop studies worden uitgevoerd, culturele verschillen en wat als verslaving wordt beschouwd. Maar het is duidelijk dat gameverslaving een groot probleem is. Er is hulp nodig van deskundigen op het gebied van geestelijke gezondheid en leiders.

Meest gemelde symptomen

Onderzoek heeft veelvoorkomende tekenen van gameverslaving gevonden. Deze omvatten:

Erg geïnteresseerd zijn in gamen

Je slecht voelen als je niet kunt spelen

Meer moeten spelen om je goed te voelen

Geen andere dingen willen doen door het gamen

Blijven gamen, zelfs als het pijn doet

Demografische en psychologische risicofactoren

Sommige groepen lopen een groter risico op gameverslaving. Jongeren en mannen hebben er meer kans op. Mensen die impulsief zijn, een laag zelfbeeld hebben of zich gestrest of angstig voelen, lopen ook een hoger risico.

Als je deze risicofactoren kent, kun je gameverslaving in een vroeg stadium opsporen en behandelen. Experts op het gebied van geestelijke gezondheid kunnen betere plannen maken om mensen die risico lopen te helpen door deze factoren te begrijpen.

Conclusie: Videogameverslaving herkennen en hulp zoeken

Het herkennen van de tekenen van videogameverslaving is de eerste stap naar verbetering. Kennis van de DSM-5-criteria helpt om deze symptomen te herkennen. Symptomen zoals geobsedeerd zijn door games, je slecht voelen als je niet kunt spelen en meer games nodig hebben om je goed te voelen, kunnen je leven echt beïnvloeden.

Hulp krijgen bij videogameverslaving is de sleutel tot het overwinnen ervan. Behandelingen zoals cognitieve gedragstherapie (CGT) en deelname aan steungroepen kunnen helpen. Door het probleem onder ogen te zien en hulp te zoeken, begin je aan de weg naar een gezonder leven.

Toegeven dat je een probleem hebt met videospellen is dapper. Met de juiste hulp kun je de game-stoornis overwinnen en je over het algemeen beter voelen. Weten wat de symptomen zijn en wat de DSM-5 zegt, is belangrijk om het probleem aan te pakken en de juiste hulp te vinden.

FAQ

Referenties

Nationaal Centrum voor Biotechnologie-informatie. Evidence-Based Medisch Inzicht. Opgehaald van https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC8107956/[2